ਇਸ ਘਰ ਬਾਰੇ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

SikhiAt.Net ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਮਰੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਜਿੱਥੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ ਹਰ ਰੂਹ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਦਰਬਾਰ ਸੰਗਤ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਾਵਨ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਆਰਕਾਈਵ, ਸੁੰਦਰ ਗੁਟਕਾ ਸਾਹਿਬ, ਅੰਗ ੧ ਤੋਂ ੧੪੩੦ ਤੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਹਿਜ ਪਾਠ, ਬਾਣੀ ਉਚਾਰਨ ਅਭਿਆਸ, ਸ਼ਬਦ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵਨ-ਜਾਚ ਨੂੰ ਸਹਿਜਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉੱਕਰਿਆ ਨਾਮ ਹੀ ਸਾਡੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਨਾ ਕੁਝ ਵਿਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਮਿਲਖ਼-ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਹੋੜ ਹੈ। ਹਰ ਅੱਖਰ, ਹਰ ਪੰਨਾ ਅਤੇ ਬਾਣੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਇਸੇ ਘਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਰਯਾਦਾ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲੇ ਗਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਹਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਬੂਹਾ ਬਾਹਰੋਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬੰਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਡਿਜੀਟਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਸਾਡਾ ਨਿੱਤ ਦਾ ਕਰਤੱਵ ਸਰਲ ਹੈ: ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣਾ, ਨਿੱਤਨੇਮ ਸੰਭਾਲਣਾ, ਸਹਿਜ ਪਾਠ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਭੜਕਾਹਟ ਦੇ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾਉਣਾ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਹਿਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਸਹਿਤ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖ਼ਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਿਹ। ਕੁਝ ਪਲ ਠਹਿਰ ਕੇ ਬਾਣੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਜਾਓ; ਇਹ ਦਰਬਾਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸਹਿਜ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ।।

ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਾਰਜ ਕਿਸੇ ਇਨਸਾਨੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਧੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਪਾਰ ਰਹਿਮਤ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਜੰਗਾਂ, ਨਫ਼ਰਤ, ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਭਟਕਣਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਜੋ ਅਦੁੱਤੀ ਮਾਰਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਉਸੇ ਸਰਬੱਤ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਮਾਣੀ ਲੜੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੇਵਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਤੋਰੀ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦਾਦਾ ਜੀ ਸਵ. ਬਾਪੂ ਵਿਰਸਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਦਾਦੀ ਜੀ ਸਵ. ਮਾਤਾ ਮਹਿੰਦਰ ਕੌਰ ਜੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉਂਗਲ ਫੜ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਮੇਰੀ ਪੂਜਨੀਕ ਮਾਤਾ ਜਗੀਰ ਕੌਰ ਜੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਸ. ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਮ 'ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ' (ਫ਼ੌਜਾਂ/ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ) ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਦੁਨੀਆ ਜਿੱਤਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ।

ਇਸ ਰੂਹਾਨੀ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਮੋੜ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਸਾਥੀ ਬਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੈਰ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ) ਮੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਚੇ ਉਸਤਾਦ ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਕੋਲ ਬਿਰਧ ਪੋਥੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਟਕਾ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀ ਪਾਵਨ ਸੇਵਾ-ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਪਾਵਨ ਸੇਵਾ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਅਦਬ-ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਉਹ ਚਿਣਗ ਬਾਲੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕਾ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਆਤਮਿਕ ਤਾਂਘ ਜਾਗੀ ਕਿ ਸਮੁੱਚੀ ਲੋਕਾਈ—ਜੋ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ—ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਡਿਜੀਟਲ ਦਰਬਾਰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਜੋੜ ਸਕੇ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਜਾਮਾ ਪਹਿਨਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ। ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ—ਅਜੇਰਾਜ ਸਿੰਘ ਖ਼ਾਲਸਾ, ਜਸਲੀਨ ਕੌਰ ਅਤੇ ਅੰਜਲੀ—ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਸਦਕਾ ਇਸ ਕਾਰਜ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾ ਠੋਸ ਕਦਮ ਪੁੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਪਰਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਪੂਰਨ ਸਾਥ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇ ਕੇ ਇਸ ਰੂਹਾਨੀ ਥੰਮ੍ਹ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਰ ਇੱਕ ਸਾਹ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੌਤਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਨਿਮਾਣੇ ਸੇਵਾਦਾਰ ਹਾਂ। ਇਹ ਨਿਮਾਣਾ ਯਤਨ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਮਿਹਰ ਭਰਿਆ ਹੱਥ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਵੇ।